Rozdział 16 Ewangelii Mateusza prowadzi do przełomowego wyznania pod Cezareą Filipową. Jeszua (Jezus) odmawia znaku prócz znaku Jonasza, ostrzega przed zakwasem faryzeuszy i saduceuszy, przyjmuje wyznanie Piotra, po raz pierwszy zapowiada swoją mękę i wzywa uczniów, by zaparli się siebie i wzięli swój krzyż.
Co dzieje się w Ewangelii Mateusza 16?
Faryzeusze i saduceusze, wystawiając Jeszuę na próbę, żądają znaku z nieba. Odpowiada, że umieją odczytać wygląd nieba, lecz nie rozpoznają „znaków tych czasów”, a pokoleniu złemu i cudzołożnemu nie będzie dany żaden znak prócz znaku proroka Jonasza; po tych słowach ich opuszcza i odchodzi. Po drugiej stronie morza przestrzega uczniów przed zakwasem faryzeuszy i saduceuszy; gdy myślą, że chodzi o brak chleba, wyjaśnia, że mówi o ich nauce.
W okolicach Cezarei Filipowej pyta, za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego. Padają odpowiedzi: Jan Chrzciciel, Eliasz, Jeremiasz lub jeden z proroków. Na pytanie skierowane wprost do uczniów Szymon Piotr wyznaje: „Ty jesteś Chrystusem, Synem Boga żywego”. Jeszua nazywa go błogosławionym, bo objawił mu to Ojciec w niebie, zapowiada zbudowanie swojej wspólnoty na skale, obiecuje klucze królestwa oraz moc wiązania i rozwiązywania: „Cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie”. Przykazuje jednak, by nikomu nie mówili, że jest Chrystusem.
Odtąd zaczyna tłumaczyć, że musi iść do Jerozolimy, wiele wycierpieć od starszych, naczelnych kapłanów i uczonych w Piśmie, zostać zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstać. Piotr strofuje go: „Zmiłuj się nad sobą, Panie!”. Jeszua odpowiada ostro: „Odejdź ode mnie, szatanie!”, bo Piotr myśli po ludzku, a nie po Bożemu, i staje się dla niego zgorszeniem.
Do uczniów kieruje warunek naśladowania: kto chce pójść za nim, niech się wyprze samego siebie, weźmie swój krzyż i idzie za nim. Kto chce zachować życie, straci je, a kto straci je z powodu Jeszui — znajdzie. Pyta: „Cóż pomoże człowiekowi, choćby cały świat pozyskał, a na swojej duszy poniósł szkodę?”. Żaden zysk nie zrównoważy takiej straty. Zapowiada, że Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca ze swoimi aniołami i odda każdemu według uczynków, a niektórzy ze stojących obok ujrzą go przychodzącego w królestwie.
Kluczowe wersety
„Ty jesteś Chrystusem, Synem Boga żywego.” — Mt 16,16 (UBG)
„Jeśli ktoś chce pójść za mną, niech się wyprze samego siebie, weźmie swój krzyż i idzie za mną.” — Mt 16,24 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Osoby: Jeszua (Jezus); faryzeusze i saduceusze; uczniowie, zwłaszcza Szymon Piotr.
Miejsca: brzeg morza; okolice Cezarei Filipowej; zapowiadana Jerozolima.
Wydarzenia: żądanie znaku i znak Jonasza; ostrzeżenie przed zakwasem faryzeuszy i saduceuszy; wyznanie Piotra; obietnica wspólnoty i kluczy królestwa; pierwsza zapowiedź męki; strofowanie Piotra; wezwanie do wzięcia krzyża.
Główna myśl rozdziału
Sercem rozdziału jest pytanie o tożsamość Jeszui i wyznanie, że jest Mesjaszem, Synem Boga żywego — prawda, którą objawia Ojciec, a nie ludzkie domysły. Zaraz potem droga Mesjasza okazuje się drogą cierpienia, obcą ludzkiemu myśleniu, dlatego nawet Piotr staje się przeszkodą. Wyznanie musi więc iść w parze z naśladowaniem: zaparciem się siebie, wzięciem krzyża i gotowością utraty życia, bo Syn Człowieczy odda każdemu według uczynków.
Zobacz interlinearny tekst Ewangelii Mateusza 16 oraz sąsiednie streszczenia: Ewangelia Mateusza 15 i Ewangelia Mateusza 17.
Zobacz też: Jeszua (Jezus) · Jeremiasz · Eliasz — znaczenie imienia · Szymon — znaczenie imienia · Piotr — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Ewangelia Mateusza 15 · Ewangelia Mateusza — cała księga · Ewangelia Mateusza 17 →