Rozdział 17 Ewangelii Mateusza opisuje przemienienie na górze, gdzie oblicze Jeszui (Jezusa) jaśnieje jak słońce, a głos z obłoku każe słuchać umiłowanego Syna. Potem następuje uzdrowienie cierpiącego chłopca, druga zapowiedź męki i zmartwychwstania oraz zapłata podatku świątynnego znaleziona w pysku ryby.
Co dzieje się w Ewangelii Mateusza 17?
Po sześciu dniach Jeszua bierze Piotra, Jakuba i Jana na wysoką górę. Zostaje przed nimi przemieniony: jego oblicze zajaśniało jak słońce, a szaty stały się białe jak światło. Ukazują się Mojżesz i Eliasz, rozmawiając z nim. Piotr chce postawić trzy namioty, lecz jasny obłok ich zacienia, a głos z niego oznajmia, że to umiłowany Syn, którego mają słuchać. Uczniowie padają na twarz przerażeni, a Jeszua podchodzi, dotyka ich i mówi: „Wstańcie, nie bójcie się”; podniósłszy oczy, widzą już tylko jego samego.
Schodząc z góry, przykazuje: „Nikomu nie mówcie o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie”. Na pytanie o Eliasza wyjaśnia, że Eliasz już przyszedł, lecz go nie poznali i uczynili z nim, co chcieli — uczniowie rozumieją, że mówił o Janie Chrzcicielu, a taki sam los cierpienia czeka Syna Człowieczego.
U stóp góry pewien człowiek prosi o pomoc dla syna, który jest obłąkany i często wpada w ogień i w wodę; uczniowie nie zdołali go uzdrowić. Jeszua gani „pokolenie bez wiary i przewrotne”, gromi demona, a chłopiec od tej chwili jest zdrowy. Uczniom tłumaczy, że zawiodła ich niewiara: wiara jak ziarno gorczycy przenosi góry, a „ten rodzaj” wychodzi tylko przez modlitwę i post. Przypomina też: „I nic nie będzie dla was niemożliwe”.
W Galilei po raz drugi zapowiada, że Syn Człowieczy zostanie wydany w ręce ludzi, zabity i trzeciego dnia wskrzeszony, co bardzo zasmuca uczniów. W Kafarnaum poborcy pytają Piotra o podatek. Jeszua przypomina, że królowie pobierają cło od obcych, nie od synów, więc synowie są wolni; by jednak nie gorszyć poborców, poleca Piotrowi zarzucić wędkę, wziąć pierwszą złowioną rybę i w jej pysku znaleźć statera, którym zapłaci podatek za obu.
Kluczowe wersety
„To jest mój umiłowany Syn, w którym mam upodobanie, jego słuchajcie.” — Mt 17,5 (UBG)
„Jeśli będziecie mieć wiarę jak ziarno gorczycy, powiecie tej górze: Przenieś się stąd na tamto miejsce, a przeniesie się.” — Mt 17,20 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Osoby: Jeszua (Jezus); Piotr, Jakub i Jan; Mojżesz i Eliasz; ojciec cierpiącego chłopca; poborcy podatku; wspomniany Jan Chrzciciel.
Miejsca: wysoka góra przemienienia; Galilea; Kafarnaum.
Wydarzenia: przemienienie i głos z obłoku; rozmowa o Eliaszu i Janie Chrzcicielu; uzdrowienie chłopca; nauka o wierze jak ziarno gorczycy; druga zapowiedź męki; stater w rybie na podatek świątynny.
Główna myśl rozdziału
Przemienienie potwierdza z nieba tożsamość Jeszui: to umiłowany Syn, którego trzeba słuchać ponad wszystkich — także ponad Mojżesza i Eliasza, Prawo i Proroków, którzy do niego prowadzą. Chwała góry nie odwołuje jednak drogi krzyża, lecz ją poprzedza. Bezsilność uczniów pokazuje, że o wszystko chodzi w wierze i modlitwie, a nawet wolny od podatku Syn dobrowolnie się uniża, by nie stawiać zgorszenia. Zapowiedź męki tuż po chwale przypomina, że droga Mesjasza wiedzie przez cierpienie do zmartwychwstania.
Zobacz interlinearny tekst Ewangelii Mateusza 17 oraz sąsiednie streszczenia: Ewangelia Mateusza 16 i Ewangelia Mateusza 18.
Zobacz też: Jeszua (Jezus) · Mojżesz — znaczenie imienia · Eliasz — znaczenie imienia · Piotr — znaczenie imienia · Jakub — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Ewangelia Mateusza 16 · Ewangelia Mateusza — cała księga · Ewangelia Mateusza 18 →