Rozdział 19 Ewangelii Mateusza przenosi Jeszuę (Jezusa) za Jordan, do Judei. Naucza o nierozerwalności małżeństwa według porządku stworzenia, błogosławi dzieci, wzywa bogatego młodzieńca do rozdania majątku, ostrzega przed pułapką bogactwa i obiecuje uczniom, którzy wszystko opuścili, udział w sądzie nad dwunastoma pokoleniami Izraela.
Co dzieje się w Ewangelii Mateusza 19?
Po zakończeniu nauk Jeszua opuszcza Galileę i przychodzi na pogranicze Judei za Jordanem, gdzie uzdrawia idące za nim tłumy. Faryzeusze wystawiają go na próbę pytaniem, czy wolno oddalić żonę z jakiegokolwiek powodu. Odsyła ich do początku: Stwórca „uczynił ich mężczyzną i kobietą”, a mąż i żona stają się jednym ciałem, dlatego „Co więc Bóg złączył, człowiek niech nie rozłącza”. List rozwodowy Mojżesz dopuścił z powodu zatwardziałości serca, „ale od początku tak nie było”; kto oddala żonę poza przypadkiem nierządu i żeni się z inną, cudzołoży; cudzołoży też ten, kto żeni się z oddaloną.
Gdy uczniowie wnioskują, że lepiej się nie żenić, Jeszua mówi o eunuchach — także tych, którzy wyrzekli się małżeństwa dla królestwa niebieskiego — dodając: „Kto może pojąć, niech pojmuje”. Przyniesionym dzieciom każe nie zabraniać przystępu, bo „do takich należy królestwo niebieskie”, kładzie na nie ręce i odchodzi.
Podchodzi bogaty młodzieniec z pytaniem o życie wieczne. Jeszua wskazuje przykazania — zakaz zabijania, cudzołóstwa, kradzieży, fałszywego świadectwa, nakaz czci rodziców i miłości bliźniego. Gdy młodzieniec zapewnia, że tego przestrzegał, słyszy wezwanie do doskonałości: sprzedaj majątek, rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie, i chodź za mną. Odchodzi jednak smutny, bo miał wiele dóbr — przywiązanie do majątku okazuje się mocniejsze niż pragnienie doskonałości.
Jeszua stwierdza, że bogatemu trudno wejść do królestwa — łatwiej wielbłądowi przejść przez ucho igielne. Na pełne zdumienia pytanie „Któż więc może być zbawiony?” odpowiada: „u Boga wszystko jest możliwe”. Piotrowi i tym, którzy wszystko opuścili, obiecuje, że „przy odrodzeniu” zasiądą na dwunastu tronach, sądząc dwanaście pokoleń Izraela, a każdy, kto opuści domy czy bliskich dla jego imienia, otrzyma stokroć więcej i odziedziczy życie wieczne, przypominając, że „wielu pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi”.
Kluczowe wersety
„Co więc Bóg złączył, człowiek niech nie rozłącza.” — Mt 19,6 (UBG)
„U ludzi to niemożliwe, lecz u Boga wszystko jest możliwe.” — Mt 19,26 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Osoby: Jeszua (Jezus); faryzeusze; uczniowie, w tym Piotr; przynoszone dzieci; bogaty młodzieniec.
Miejsca: pogranicze Judei za Jordanem; opuszczona Galilea.
Wydarzenia: spór o rozwód i powrót do porządku stworzenia; nauka o eunuchach dla królestwa; błogosławieństwo dzieci; rozmowa z bogatym młodzieńcem; obraz wielbłąda i ucha igielnego; obietnica dwunastu tronów oraz odwrócenie pierwszych z ostatnimi.
Główna myśl rozdziału
Jeszua odsyła do Bożego zamysłu z początku: małżeństwo jest trwałym złączeniem mężczyzny i kobiety, a ludzkie ustępstwa nie znoszą pierwotnej woli Stwórcy. Wejście do królestwa nie zależy od zasług ani majątku, lecz od gotowości oddania wszystkiego i zaufania Bogu, u którego wszystko jest możliwe. Kto z miłości do Mesjasza rezygnuje z tego, co ma, otrzyma nieporównanie więcej, choć Boża kolejność często odwraca ludzkie pierwszeństwo. Także małżeństwo i dzieci ukazują królestwo, które przyjmuje się z prostotą i wiernością, a nie z pozycji siły czy zamożności.
Zobacz interlinearny tekst Ewangelii Mateusza 19 oraz sąsiednie streszczenia: Ewangelia Mateusza 18 i Ewangelia Mateusza 20.
Zobacz też: Jeszua (Jezus) · Mojżesz — znaczenie imienia · Piotr — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Ewangelia Mateusza 18 · Ewangelia Mateusza — cała księga · Ewangelia Mateusza 20 →