Czasy końca to w Biblii okres poprzedzający powrót Mesjasza — naznaczony wstrząsami, ale też głoszeniem dobrej nowiny po całym świecie. Pismo nie podaje daty, lecz konsekwentnie wzywa do czujności i wierności. Poniższe wersety o czasach końca zbierają najważniejsze znaki i ostrzeżenia dane przez proroków oraz przez Jeszuę (Jezusa).
Biblijne wersety o czasach końca
Jeszua zapowiada wojny, klęski i wstrząsy, ale od razu studzi emocje. Te wydarzenia to dopiero „początek boleści”, a nie sam koniec.
„Usłyszycie też o wojnach i pogłoski o wojnach. Uważajcie, abyście się nie trwożyli. Wszystko to bowiem musi się stać, ale to jeszcze nie koniec. Powstanie bowiem naród przeciwko narodowi i królestwo przeciwko królestwu i będzie głód, zaraza i trzęsienia ziemi miejscami.” — Mt 24,6–7 (UBG)
Paweł ostrzega Tymoteusza, że ostatnie dni będą duchowo trudne. Zapowiedź dotyczy nie tyle katastrof, ile kondycji ludzkich serc. To ważne dopowiedzenie: znaki końca to nie tylko wydarzenia na świecie, ale i narastające zepsucie moralne.
„A to wiedz, że w ostatecznych dniach nastaną trudne czasy.” — 2Tm 3,1 (UBG)
W tym samym proroctwie Jeszua podaje jeden wyraźny znak końca: ogłoszenie ewangelii wszystkim narodom. To zadanie, nie tylko przepowiednia. Zwraca uwagę, że znakiem końca jest nie tylko narastające zło, ale i rozszerzanie się dobrej nowiny po całej ziemi.
„A ta ewangelia królestwa będzie głoszona po całym świecie na świadectwo wszystkim narodom. I wtedy przyjdzie koniec.” — Mt 24,14 (UBG)
Paweł przypomina, że dzień Pana nadejdzie niespodziewanie. Fałszywe poczucie bezpieczeństwa jest tu ostrzeżeniem, nie pocieszeniem.
„Sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pana przyjdzie jak złodziej w nocy. Bo gdy będą mówić: Pokój i bezpieczeństwo – wtedy przyjdzie na nich nagła zguba, jak bóle na kobietę brzemienną, i nie ujdą.” — 1Tes 5,2–3 (UBG)
Danielowi Bóg każe zapieczętować proroctwo aż do czasu ostatecznego. Znakiem tego okresu ma być wzrost wiedzy i ruch wielu ludzi. Proroctwo staje się w pełni zrozumiałe dopiero we właściwym czasie, którego Bóg pozostaje panem.
„Ale ty Danielu zamknij te słowa i zapieczętuj tę księgę aż do czasu ostatecznego. Wielu będzie przebiegać, a pomnoży się wiedza.” — Dn 12,4 (UBG)
Wniosek Jeszui z całego proroctwa jest praktyczny: skoro godzina jest nieznana, potrzebna jest stała gotowość. Czuwanie nie oznacza biernego wyczekiwania, lecz wierne życie, które w każdej chwili jest gotowe na spotkanie z Panem.
„Czuwajcie więc, ponieważ nie wiecie, o której godzinie wasz Pan przyjdzie.” — Mt 24,42 (UBG)
Co Biblia mówi o czasach końca? — podsumowanie
Pismo nie zachęca do wyliczania dat ani do straszenia, lecz do trzeźwej czujności. Znakami końca są wojny, klęski i duchowo trudne czasy, ale też pozytywny sygnał: ewangelia dociera do wszystkich narodów. Pismo wprost mówi, że dokładna godzina pozostaje nieznana, dlatego wszelkie próby wyliczania dat rozmijają się z jego duchem. Powtarzające się wezwanie brzmi jednakowo — „czuwajcie”. Najlepszym przygotowaniem na te dni nie jest gromadzenie wiedzy o kataklizmach ani wpatrywanie się w kolejne teorie, lecz codzienna wierność Bogu i gotowość serca. Kto żyje w takiej gotowości, nie musi lękać się przyszłości, bo dzień Pana zastanie go czuwającym. Czasy końca prowadzą wprost do powtórnego przyjścia Jeszui i do sądu Bożego. Dlatego Pismo łączy je z pilnym wezwaniem do nawrócenia, zanim nadejdzie dzień Pana.