Dzieje Apostolskie, rozdział 28 — rozbitkowie lądują na Malcie. Paweł, ukąszony przez żmiję, nie doznaje szkody i uzdrawia chorych. Po trzech miesiącach dociera do Rzymu, gdzie naucza o królestwie Bożym i przekonuje o Jeszule (Jezusie) na podstawie Prawa Mojżesza i Proroków — przez dwa lata, bez przeszkód.
Co dzieje się w Dziejach Apostolskich 28?
Ocaleni dowiadują się, że wyspa nazywa się Malta. Miejscowi okazują niezwykłą życzliwość, rozpalają ognisko, bo pada deszcz i jest zimno. Gdy Paweł dokłada chrustu, wypełza żmija i czepia się jego ręki; barbarzyńcy uznają go za mordercę dosięgniętego zemstą. On jednak strząsa gada w ogień i nie doznał nic złego, więc — gdy nie puchnie ani nie pada martwy — zmieniają zdanie i mówią, że jest bogiem.
Naczelnik wyspy Publiusz gości rozbitków po przyjacielsku przez trzy dni. Paweł modli się nad jego ojcem, chorym na gorączkę i czerwonkę, i uzdrawia go, kładąc na nim ręce; potem przychodzą inni chorzy z wyspy i również zostają uzdrowieni, a mieszkańcy okazują wielki szacunek i wyprawiają podróżnych ze wszystkim, co potrzebne. Po trzech miesiącach odpływają statkiem aleksandryjskim z godłem Kastora i Polluksa, przez Syrakuzy, Regium i Puteoli, gdzie spotykają braci i zostają u nich siedem dni. Gdy rzymscy bracia wychodzą im naprzeciw aż do Forum Appiusza i Trzech Gospód, Paweł podziękował Bogu i nabrał otuchy.
W Rzymie pozwolono mu mieszkać osobno pod strażą żołnierza. Po trzech dniach zaprasza przywódców żydowskich, wyjaśniając, że jest związany z powodu nadziei Izraela; oni odpowiadają, że nie otrzymali z Judei żadnych listów przeciw niemu, ale chcą usłyszeć jego zdanie o tym stronnictwie. Wyznaczonego dnia od rana do wieczora przytaczał im świadectwa o królestwie Bożym i przekonywał o Jezusie na podstawie Prawa Mojżesza i Proroków. Jedni uwierzyli, inni nie; na odchodne Paweł przypomina słowa Izajasza o zatwardziałym sercu ludu i oznajmia, że poganom zostało posłane to zbawienie Boże. Przez całe dwa lata mieszka w wynajętym mieszkaniu, głosząc królestwo Boże ze wszelką odwagą i bez przeszkód. Brzmienie oryginału prześledzisz w interlinii Dziejów Apostolskich 28.
Kluczowe wersety
„…przytaczał im świadectwa o królestwie Bożym i przekonywał o Jezusie na podstawie Prawa Mojżesza i Proroków.” — Dz 28,23 (UBG)
„Głosząc królestwo Boże i nauczając tego, co dotyczy Pana Jezusa Chrystusa, ze wszelką odwagą i bez przeszkód.” — Dz 28,31 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Występują: Paweł, mieszkańcy Malty, naczelnik wyspy Publiusz i jego uzdrowiony ojciec, bracia z Puteoli i Rzymu oraz przywódcy żydowscy w Rzymie. Miejsca: Malta, Syrakuzy, Regium, Puteoli, Forum Appiusza, Trzy Gospody i Rzym. Wydarzenia: ocalenie z ukąszenia żmii, uzdrowienia na wyspie, podróż do stolicy, spotkanie z przywódcami żydowskimi oraz dwuletnie nauczanie o królestwie Bożym.
Główna myśl rozdziału
Księga kończy się nie wyrokiem, lecz zwycięstwem słowa: z Jerozolimy przez Maltę do Rzymu ewangelia dociera do serca imperium. Paweł konsekwentnie dowodzi o Jeszule z Prawa Mojżesza i Proroków, a częściowe odrzucenie ze strony Izraela otwiera zbawienie poganom. Tak Dzieje pozostają księgą jakby otwartą — głoszenie królestwa trwa dalej, aż po krańce ziemi. Poprzedzającą podróż i rozbicie statku opisuje streszczenie Dziejów Apostolskich 27.
Zobacz też: Ewangelia (besora) · Dzieje Apostolskie · Paweł — znaczenie imienia · Publiusz — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Dzieje Apostolskie 27 · Dzieje Apostolskie — cała księga