Jedenasty rozdział porusza dwa porządki zgromadzenia: nakrycie głowy podczas modlitwy i proroctwa oraz godne spożywanie Wieczerzy Pańskiej. Paweł przypomina słowa ustanowienia — „Czyńcie to na moją pamiątkę” — i wzywa, by każdy badał samego siebie, rozróżniając ciało Pańskie, aby nie jadł i nie pił na własny sąd.
O czym mówi 1 List do Koryntian 11?
Paweł wzywa, by naśladowano go tak, jak on naśladuje Mesjasza, Jeszuę (Jezusa), i chwali Koryntian za wierne zachowywanie przekazanych nauk. Następnie wykłada porządek „głów”: głową każdego mężczyzny jest Mesjasz, głową kobiety mężczyzna, a głową Mesjasza Bóg. Mężczyzna, który modli się albo prorokuje z nakrytą głową, hańbi swoją głowę, a kobieta z nienakrytą głową hańbi swoją, jakby była ogolona. Mężczyzna jest obrazem i chwałą Boga, a kobieta chwałą mężczyzny; dlatego kobieta powinna mieć na głowie znak władzy, ze względu na aniołów.
Zaraz jednak Paweł równoważy ten porządek: w Panu ani mężczyzna nie jest bez kobiety, ani kobieta bez mężczyzny, a wszystko pochodzi od Boga. Odwołuje się do zdrowego rozsądku i natury — długie włosy przynoszą wstyd mężczyźnie, a kobiecie chwałę, bo dane jej zostały za okrycie. Kto chciałby się o to spierać, niech wie, że ani apostołowie, ani kościoły Boże nie mają zwyczaju takich kłótni.
Druga sprawa jest poważniejsza. Paweł nie chwali sposobu, w jaki Koryntianie się zbierają — nie ku lepszemu, lecz ku gorszemu. Są wśród nich podziały, a ich wspólne posiłki przestały być prawdziwą wieczerzą Pańską: każdy najpierw je własną wieczerzę, jeden jest głodny, a drugi pijany, i tak zawstydzają ubogich oraz okazują wzgardę kościołowi Bożemu.
W odpowiedzi apostoł przekazuje to, co sam otrzymał od Pana: Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb, złożył dziękczynienie, połamał i rzekł — „Bierzcie i jedzcie, to jest moje ciało, które za was jest łamane. Czyńcie to na moją pamiątkę.” Podobnie po wieczerzy wziął kielich jako nowy testament w swojej krwi. Ilekroć więc jedzą ten chleb i piją ten kielich, zwiastują śmierć Pana, aż przyjdzie. Kto spożywa niegodnie, będzie winny ciała i krwi Pana, dlatego każdy ma badać samego siebie i rozróżniać ciało Pańskie. Lekceważenie tego sprowadziło słabość, choroby i śmierć — Pan karci swoich, aby nie zostali potępieni ze światem. Zbierając się, mają więc czekać jedni na drugich, a kto jest głodny, niech je w domu.
Kluczowe wersety
„Bierzcie i jedzcie, to jest moje ciało, które za was jest łamane. Czyńcie to na moją pamiątkę.” — 1Kor 11,24 (UBG)
„Niech więc człowiek bada samego siebie i tak niech je z tego chleba, i niech pije z tego kielicha.” — 1Kor 11,28 (UBG)
Kluczowe myśli i nauczanie
Pierwsza część rozdziału ustawia porządek zgromadzenia poprzez obraz „głów” i znak nakrycia głowy podczas modlitwy oraz proroctwa. Paweł nie znosi jednak wzajemnej zależności: w Panu mężczyzna i kobieta wzajemnie się potrzebują, a wszystko pochodzi od Boga. Argument z natury i ze zgodnego zwyczaju kościołów pokazuje, że chodzi o przyzwoity, czytelny porządek we wspólnocie, a nie o pretekst do sporów.
Druga część dotyczy Wieczerzy Pańskiej, przekazanej wiernie tak, jak Paweł otrzymał ją od Pana. To nie zwykły posiłek, lecz pamiątka śmierci Mesjasza, zwiastowana „aż przyjdzie”. Nadużycia — podziały, obżarstwo i zawstydzanie ubogich — czyniły zgromadzenie szkodliwym. Dlatego konieczne jest samobadanie i rozróżnianie ciała Pańskiego; kto spożywa niegodnie, ściąga na siebie sąd, a karcenie Pana ma uchronić wierzących przed potępieniem ze światem.
Główna myśl rozdziału
Zgromadzenie wierzących ma odzwierciedlać Boży porządek i jedność jednego ciała. Wieczerza Pańska jest pamiątką śmierci Mesjasza „aż przyjdzie”, a nie okazją do sytości czy podziałów — dlatego wymaga samobadania i rozróżnienia ciała Pańskiego. Kto przystępuje z czcią i miłością do braci, spożywa ku chwale Pana; kto lekceważy, je i pije na własny sąd.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 1Kor 11 w interlinii (grec. + UBG)
- Poprzedni: 1 List do Koryntian 10 — streszczenie
- Następny: 1 List do Koryntian 12 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Mesjasz (Maszijach) · Apostoł (szaliach) · Paweł — znaczenie imienia
Rozdziały: ← 1 List do Koryntian 10 · 1 List do Koryntian — cała księga · 1 List do Koryntian 12 →