Dziesiąty rozdział ostrzega przykładem pokolenia pustyni: mimo obłoku, morza i duchowego pokarmu wielu Izraelitów poległo przez bałwochwalstwo, nierząd i szemranie. Paweł wzywa, by nie wystawiać Pana na próbę, uciekać od bałwochwalstwa i pamiętać, że nie można pić kielicha Pana i kielicha demonów.
O czym mówi 1 List do Koryntian 10?
Paweł przypomina, że wszyscy ojcowie byli pod obłokiem, przeszli przez morze i zostali w Mojżesza ochrzczeni w obłoku i w morzu, wszyscy też jedli ten sam duchowy pokarm i pili ten sam duchowy napój ze skały, która za nimi szła — a tą skałą był Mesjasz, Jeszua (Jezus). Mimo tych przywilejów większości z nich Bóg nie upodobał sobie: polegli na pustyni. Stało się to przykładem dla nas, byśmy nie pożądali złego. Nie mamy być bałwochwalcami, jak ci, o których napisano, że usiadł lud, aby jeść i pić, a potem wstał, aby się bawić; nie mamy dopuszczać się nierządu, przez który jednego dnia padło dwadzieścia trzy tysiące; nie mamy wystawiać Mesjasza na próbę, jak ci, których wygubiły węże, ani szemrać, jak ci, których wytracił niszczyciel.
To wszystko przydarzyło się im dla przykładu i zostało zapisane dla napomnienia nas, których dosięgnął kres czasów. Dlatego kto sądzi, że stoi, niech uważa, aby nie upadł. Pociechą jest wierność Boga: nie pozwoli On kusić nas ponad siły, lecz wraz z pokusą da wyjście, byśmy mogli ją znieść. Stąd wezwanie: uciekajcie od bałwochwalstwa.
Następnie Paweł przechodzi do wieczerzy. Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, jest wspólnotą krwi Mesjasza, a łamany chleb — wspólnotą Jego ciała; choć jest nas wielu, stanowimy jeden chleb i jedno ciało. Jak w Izraelu ci, którzy jedzą ofiary, są uczestnikami ołtarza, tak nie da się łączyć stołu Pana ze stołem demonów — bo to, co poganie ofiarują, ofiarują demonom, a nie Bogu. Nie można pić kielicha Pana i kielicha demonów ani pobudzać Pana do zazdrości.
W praktyce obowiązuje zasada: wszystko wolno, ale nie wszystko jest pożyteczne i nie wszystko buduje — dlatego niech nikt nie szuka własnego dobra, lecz dobra bliźniego. Mięso z jatek można jeść bez dociekań, bo Pańska jest ziemia i wszystko, co ją napełnia. Jeśli jednak ktoś ostrzeże, że coś zostało ofiarowane bożkom, należy się powstrzymać ze względu na jego sumienie. Wszystko — jedzenie, picie i każdy czyn — ma służyć chwale Boga i nie gorszyć ani Żydów, ani Greków, ani kościoła Bożego.
Kluczowe wersety
„Lecz Bóg jest wierny i nie pozwoli, żebyście byli kuszeni ponad wasze siły, ale wraz z pokusą da wyjście, żebyście mogli ją znieść.” — 1Kor 10,13 (UBG)
„Tak więc czy jecie, czy pijecie, czy cokolwiek innego robicie, wszystko róbcie ku chwale Boga.” — 1Kor 10,31 (UBG)
Kluczowe myśli i nauczanie
Paweł czyta dzieje Izraela jako natchnioną przestrogę: duchowe przywileje — obłok, morze, pokarm i napój ze skały, którą był Mesjasz — nie ocaliły pokolenia, które popadło w bałwochwalstwo, nierząd, próbowanie Pana i szemranie. Uczestnictwo w znakach łaski nie zastępuje wiernego posłuszeństwa, dlatego pewny siebie ma się strzec upadku. Zarazem apostoł nie odbiera nadziei: Bóg jest wierny i w każdej pokusie otwiera realne wyjście.
Druga część łączy tę przestrogę z wieczerzą Pańską. Kielich i chleb tworzą rzeczywistą wspólnotę z Mesjaszem i między wierzącymi, dlatego wykluczają wszelką społeczność z bałwochwalstwem, za którym kryją się demony. Praktyczne rady o mięsie z jatek pokazują właściwą równowagę: wolność sumienia jest realna, ale zawsze podporządkowana dwóm celom — dobru bliźniego i chwale Boga.
Główna myśl rozdziału
Historia Izraela ostrzega, że sakramentalne przywileje nie zastąpią wiernego posłuszeństwa: kto należy do stołu Pana, nie może mieć społeczności z bałwochwalstwem. Bóg pozostaje wierny w pokusie, dlatego wezwanie brzmi jasno — uciekać od bałwochwalstwa, a wszystko, co się robi, czynić ku chwale Boga i dla dobra bliźniego, nie szukając własnej korzyści.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 1Kor 10 w interlinii (grec. + UBG)
- Poprzedni: 1 List do Koryntian 9 — streszczenie
- Następny: 1 List do Koryntian 11 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Mesjasz (Maszijach) · Jeszua (Jezus) · Apostoł (szaliach) · Paweł — znaczenie imienia
Rozdziały: ← 1 List do Koryntian 9 · 1 List do Koryntian — cała księga · 1 List do Koryntian 11 →