Rozdział 21 Ewangelii Mateusza otwiera wjazd Jeszui (Jezusa) do Jerozolimy na oślęciu wśród okrzyków „Hosanna Synowi Dawida”. Następuje oczyszczenie świątyni, uschnięcie drzewa figowego, spór z kapłanami o władzę oraz przypowieści o dwóch synach i o przewrotnych rolnikach, zapowiadające odebranie królestwa.
Co dzieje się w Ewangelii Mateusza 21?
Przy Betfage na Górze Oliwnej Jeszua posyła dwóch uczniów po oślicę i oślątko, aby wypełniło się słowo proroka: „Oto twój król przychodzi do ciebie cichy, siedzący na ośle”. Tłum słucha szat na drodze i obcina gałązki, wołając: „Hosanna Synowi Dawida! Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pana!”. Gdy wjeżdża, porusza się całe miasto, a tłumy nazywają go prorokiem z Nazaretu.
W świątyni Jeszua wypędza sprzedających i kupujących, przewraca stoły wymieniających pieniądze i przypomina Pismo: „Mój dom będzie nazwany domem modlitwy, a wy zrobiliście z niego jaskinię zbójców”. Uzdrawia ślepych i chromych, a dzieci wołają „Hosanna Synowi Dawida”, co gniewa naczelnych kapłanów i uczonych w Piśmie. Nazajutrz, wracając z Betanii, przeklina bezowocne drzewo figowe, które natychmiast usycha, i uczy, że z wiarą bez zwątpienia można nawet górze rozkazać, by rzuciła się w morze, a wszystko wyproszone w modlitwie z wiarą zostanie dane.
W świątyni kapłani i starsi pytają, jakim prawem to czyni. Jeszua odpowiada pytaniem o chrzest Jana — z nieba czy od ludzi — a gdy uchylają się od odpowiedzi, i on odmawia im wyjaśnienia. W przypowieści o dwóch synach ten, który najpierw odmówił, lecz poszedł do winnicy, wypełnił wolę ojca; dlatego celnicy i nierządnice, którzy uwierzyli Janowi idącemu „drogą sprawiedliwości”, wyprzedzają przywódców w drodze do królestwa Bożego.
Druga przypowieść mówi o gospodarzu, którego dzierżawcy pobili i pozabijali sługi, a w końcu zabili także syna-dziedzica, by przejąć winnicę. Jeszua zapowiada, że pan „Złych srogo wytraci”, a winnicę odda innym, przywołuje Pismo o kamieniu, który „odrzucili budujący”, a który „stał się kamieniem węgielnym”, i oświadcza: „Królestwo Boże zostanie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce”. Kapłani i faryzeusze rozumieją, że mówił o nich, lecz boją się tłumów uznających go za proroka.
Kluczowe wersety
„Hosanna Synowi Dawida! Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pana! Hosanna na wysokościach!” — Mt 21,9 (UBG)
„Mój dom będzie nazwany domem modlitwy, a wy zrobiliście z niego jaskinię zbójców.” — Mt 21,13 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Osoby: Jeszua (Jezus); dwaj wysłani uczniowie; tłumy i dzieci wołające „Hosanna”; naczelni kapłani, starsi ludu, uczeni w Piśmie i faryzeusze; postacie z przypowieści — dwaj synowie oraz gospodarz i rolnicy.
Miejsca: Betfage i Góra Oliwna; Jerozolima; świątynia; Betania; droga z drzewem figowym.
Wydarzenia: wjazd na oślęciu i okrzyki „Hosanna”; oczyszczenie świątyni i uzdrowienia; uschnięcie drzewa figowego; spór o władzę i o chrzest Jana; przypowieść o dwóch synach; przypowieść o przewrotnych rolnikach i zapowiedź odebrania królestwa.
Główna myśl rozdziału
Jeszua wjeżdża do Jerozolimy jako zapowiedziany, cichy Król, lecz pierwszym Jego czynem jest oczyszczenie świątyni z tego, co przesłoniło jej cel — modlitwę i spotkanie z Bogiem. Konfrontacja z przywódcami odsłania, że liczy się nie deklaracja, lecz owoc posłuszeństwa: królestwo zostaje odebrane tym, którzy odrzucili posłanych i samego Syna, a dane tym, którzy wydają jego owoce. Odrzucony kamień staje się kamieniem węgielnym.
Zobacz interlinearny tekst Ewangelii Mateusza 21 oraz sąsiednie streszczenia: Ewangelia Mateusza 20 i Ewangelia Mateusza 22.
Rozdziały: ← Ewangelia Mateusza 20 · Ewangelia Mateusza — cała księga · Ewangelia Mateusza 22 →