Marek 16 ogłasza pusty grób i zmartwychwstanie. Kobiety, które przyszły namaścić ciało, zastają odwalony kamień i posłańca w bieli: „Powstał, nie ma go tu”. Zmartwychwstały Jeszua (Jezus) ukazuje się swoim, wyrzuca im niewiarę, rozsyła ich z ewangelią na cały świat i zostaje wzięty do nieba.
Co dzieje się w Ewangelii Marka 16?
Gdy minął szabat, Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba, i Salome kupują wonności i wczesnym rankiem, o wschodzie słońca, idą do grobu, zastanawiając się, kto odwali kamień. Zastają go już odsuniętym — a był bardzo wielki — i widzą w grobowcu młodzieńca w białej szacie. Jego słowa są sednem rozdziału: „Szukacie Jezusa z Nazaretu, który był ukrzyżowany. Powstał, nie ma go tu. Oto miejsce, gdzie go złożono” (Mk 16,6). Pusty grób i wskazane miejsce po ciele świadczą o cielesnym zmartwychwstaniu.
Posłaniec każe iść i powiedzieć uczniom „i Piotrowi”, że Jeszua wyprzedza ich do Galilei, gdzie go ujrzą. Kobiety uciekają od grobu z lękiem i zdumieniem, początkowo nikomu nic nie mówiąc. Zmartwychwstały ukazuje się najpierw Marii Magdalenie, z której wypędził siedem demonów; potem dwóm idącym na wieś — lecz w obu wypadkach pozostali uczniowie nie wierzą świadkom.
W końcu Jeszua staje przed jedenastoma, gdy siedzą za stołem, i wyrzuca im niewiarę i „zatwardziałość serca”, że nie uwierzyli tym, którzy go widzieli wskrzeszonego. Potem daje wielkie posłanie: „Idźcie na cały świat i głoście ewangelię wszelkiemu stworzeniu” (Mk 16,15). Kto uwierzy i ochrzci się, będzie zbawiony, a kto nie uwierzy — potępiony; wierzącym mają towarzyszyć znaki: wypędzanie demonów, mówienie nowymi językami, ochrona przed tym, co śmiercionośne, i uzdrawianie chorych przez włożenie rąk.
Na koniec, gdy „Pan przestał do nich mówić, został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga”. Uczniowie zaś wychodzą i głoszą wszędzie, a „Pan współdziałał z nimi i potwierdzał ich słowa znakami, które im towarzyszyły”. Tak Ewangelia Marka domyka się rozesłaniem tej samej ewangelii, od której się zaczęła, na cały świat.
Kluczowe wersety
„Nie bójcie się. Szukacie Jezusa z Nazaretu, który był ukrzyżowany. Powstał, nie ma go tu. Oto miejsce, gdzie go złożono.” — Mk 16,6 (UBG)
„Idźcie na cały świat i głoście ewangelię wszelkiemu stworzeniu.” — Mk 16,15 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Osoby: Maria Magdalena; Maria, matka Jakuba; Salome; młodzieniec w białej szacie; Piotr; dwaj uczniowie idący na wieś; jedenastu; Jeszua (Jezus).
Miejsca: Grób wykuty w skale; droga na wieś; Galilea jako zapowiedziane miejsce spotkania; niebo.
Wydarzenia: Odkrycie pustego grobu; zwiastowanie zmartwychwstania; ukazania się Zmartwychwstałego; wyrzut niewiary; rozesłanie do głoszenia; wniebowstąpienie.
Główna myśl rozdziału
Ewangelia Marka kończy się nie grobem, lecz pustym grobem: Jeszua zmartwychwstał cieleśnie, a wskazane „miejsce, gdzie go złożono” jest pustym dowodem. Zmartwychwstanie przełamuje niewiarę uczniów i posyła ich, by głosili ewangelię „na cały świat”. Wywyższony do prawicy Boga, Zmartwychwstały działa dalej, potwierdzając głoszone słowo. Grób jest pusty nie dlatego, że ciała nigdy tam nie było, lecz dlatego, że ukrzyżowany Jeszua naprawdę żyje.
Pusty grób nie jest końcem, lecz początkiem misji. Świadectwo kobiet, wielokrotna niewiara uczniów i wyrzut Zmartwychwstałego pokazują, że wiara rodzi się nie z łatwowierności, lecz ze spotkania z żywym, wskrzeszonym Jeszuą. Posłani do wszystkich narodów uczniowie głoszą to, co potwierdza sam Pan — dlatego cielesne zmartwychwstanie pozostaje fundamentem i sercem całej ewangelii. Ostatnie słowo Marka nie należy do grobu ani do strachu kobiet, lecz do żywego Pana, który posyła i działa.
Zobacz interlinearny tekst Ewangelii Marka 16 oraz poprzednie streszczenie: Ewangelia Marka 15.
Zobacz też: Sabat · Jeszua (Jezus) · Ewangelia Marka · Marek — znaczenie imienia · Maria — znaczenie imienia · Magdalena — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Ewangelia Marka 15 · Ewangelia Marka — cała księga