Ewangelia Łukasza, rozdział 1 — uroczysty wstęp do Teofila oraz podwójna zapowiedź narodzin: Jana, syna Zachariasza, i Jeszui (Jezusa). Anioł Gabriel odwiedza kolejno kapłana w świątyni i Marię w Nazarecie, a rozdział wieńczą natchnione pieśni Marii i Zachariasza wielbiące wierność Boga wobec Izraela.
Co dzieje się w Ewangelii Łukasza 1?
Łukasz wyjaśnia we wstępie, że wielu podjęło się opisać te wydarzenia, on zaś — dokładnie wybadawszy wszystko od początku od naocznych świadków — spisuje je po kolei dla Teofila, aby ten nabrał pewności co do przyjętej nauki. Następnie, za dni Heroda, króla Judei, przedstawia kapłana Zachariasza i jego żonę Elżbietę: oboje sprawiedliwi i nienaganni, lecz bezdzietni i w podeszłym wieku.
Gdy Zachariasz pali kadzidło w świątyni, a lud modli się na zewnątrz, ukazuje mu się anioł i zapowiada syna imieniem Jan, napełnionego Duchem już w łonie matki, który pójdzie w duchu i mocy Eliasza, aby przygotować Panu lud gotowy. Anioł przedstawia się: Ja jestem Gabriel, który stoi przed Bogiem. Za niedowierzanie Zachariasz zostaje oniemiały i wychodząc, może jedynie dawać ludziom znaki. Wkrótce Elżbieta poczyna i przez pięć miesięcy pozostaje w ukryciu, wyznając, że Pan zdjął jej hańbę.
W szóstym miesiącu Bóg posyła Gabriela do Nazaretu, do dziewicy Marii, zaślubionej Józefowi z rodu Dawida. Anioł zapowiada, że pocznie ona syna, któremu nada imię Jezus; będzie on nazwany Synem Najwyższego, otrzyma tron Dawida i będzie królował nad domem Jakuba na wieki. Na pytanie Marii wyjaśnia: Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego zacieni cię, wskazując też brzemienność starej Elżbiety jako znak Bożej wszechmocy. Maria odpowiada: Oto służebnica Pana, niech mi się stanie według twego słowa.
Maria nawiedza Elżbietę; poruszone dziecko w jej łonie i napełniona Duchem Elżbieta rozpoznają w gościu matkę Pana. Maria wyśpiewuje pieśń uwielbienia — Bóg strąca mocarzy z tronów, a wywyższa pokornych, pomny na miłosierdzie obiecane Abrahamowi. Gdy rodzi się Jan, sąsiedzi chcą nazwać go imieniem ojca, lecz Zachariasz pisze na tabliczce: Jan jest jego imię. Natychmiast odzyskuje mowę i prorokuje, że Bóg nawiedził i odkupił swój lud, wzbudzając róg zbawienia w domu Dawida, a jego syn będzie nazwany prorokiem Najwyższego. Brzmienie oryginału prześledzisz w interlinii Ewangelii Łukasza 1.
Kluczowe wersety
„Oto poczniesz w swym łonie i urodzisz syna, któremu nadasz imię Jezus.” — Łk 1,31 (UBG)
„Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego.” — Łk 1,37 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Występują: kapłan Zachariasz i jego żona Elżbieta, anioł Gabriel, Maria, Józef z rodu Dawida, zapowiedziany Jeszua oraz narodzony Jan, a także Teofil jako adresat dzieła. Miejsca: świątynia w Jerozolimie, Nazaret w Galilei oraz górzysta kraina judzka, gdzie mieszka Elżbieta. Kluczowe wydarzenia to prolog Ewangelii, zapowiedź narodzin Jana, oniemienie Zachariasza, zwiastowanie Marii, spotkanie z Elżbietą, pieśń Marii, narodziny i nadanie imienia Janowi oraz proroctwo Zachariasza.
Główna myśl rozdziału
Bóg Izraela dotrzymuje przymierza danego Abrahamowi i Dawidowi: zapowiedziany Mesjasz — Jeszua (Jezus) — ma się narodzić, a poprzedzi go Jan w duchu Eliasza. Rozdział podkreśla wiarygodność spisanego świadectwa i wiarę, która przyjmuje słowo Boże, jak uczyniła to Maria. Dalszy ciąg — narodziny w Betlejem — opisuje streszczenie Ewangelii Łukasza 2.
Zobacz też: Jeszua (Jezus) · Świątynia (Bejt haMikdasz) · Mesjasz (Maszijach) · Ewangelia Łukasza · Łukasz · Gabriel — znaczenie imienia
Rozdziały: Ewangelia Łukasza — cała księga · Ewangelia Łukasza 2 →