Ewangelia Łukasza, rozdział 2 — narodziny Jeszui (Jezusa) w Betlejem podczas spisu ludności, orędzie aniołów dla pasterzy oraz dwa pełne czci spotkania w świątyni: ze sprawiedliwym prorokiem Symeonem i wiekową prorokinią Anną. Rozdział zamyka scena dwunastoletniego Jeszui nauczającego wśród nauczycieli w świątyni jerozolimskiej.
Co dzieje się w Ewangelii Łukasza 2?
Dekret cesarza Augusta o spisie sprawia, że wszyscy idą zapisać się, każdy do swego miasta; Józef wyrusza z Nazaretu do Betlejem, miasta Dawida, wraz z brzemienną Marią. Tam rodzi się jej pierworodny syn, owinięty w pieluszki i położony w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. Pobliskim pasterzom ukazuje się anioł, ogłaszając narodziny Zbawiciela, a mnóstwo wojsk niebieskich wielbi Boga. Znakiem ma być to, że Znajdziecie niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie.
Pasterze spieszą do Betlejem, znajdują Marię, Józefa i niemowlę, po czym rozgłaszają usłyszane słowa; Maria zaś zachowywała wszystkie te słowa, rozważając je w swoim sercu. Ósmego dnia dziecko zostaje obrzezane i otrzymuje imię Jezus, nadane wcześniej przez anioła. Zgodnie z Prawem Mojżesza rodzice przynoszą je do Jerozolimy, aby stawić przed Panem i złożyć ofiarę: parę synogarlic albo dwa gołąbki.
W świątyni sprawiedliwy Symeon, któremu objawiono, że nie umrze, zanim nie zobaczy Chrystusa, bierze dziecko na ręce i wielbi Boga słowami Teraz pozwalasz odejść twemu słudze, Panie, w pokoju, widząc w nim zbawienie i światło dla pogan; zapowiada też Marii, że miecz przeniknie jej duszę. Podchodzi także prorokini Anna, wdowa w podeszłym wieku, która nie opuszczała świątyni, służąc Bogu postem i modlitwą; dziękuje Bogu i mówi o dziecku oczekującym odkupienia Jerozolimy.
Po wypełnieniu wszystkiego według Prawa rodzina wraca do Nazaretu, gdzie dziecko rośnie i umacnia się, pełne mądrości. Gdy Jeszua ma dwanaście lat, podczas Paschy pozostaje w Jerozolimie; rodzice, sądząc, że jest wśród podróżnych, dopiero po trzech dniach znajdują go w świątyni, jak słucha nauczycieli i pyta ich, a wszyscy zdumiewają się jego rozumem. Na słowa matki odpowiada, że musi być w tym, co należy do jego Ojca, po czym wraca z nimi posłuszny, a Jezusowi przybywało mądrości i wzrostu oraz łaski u Boga i u ludzi. Zapis słowo w słowo znajdziesz w interlinii Ewangelii Łukasza 2.
Kluczowe wersety
„Dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan.” — Łk 2,11 (UBG)
„Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój, wobec ludzi dobra wola.” — Łk 2,14 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Występują: Józef, Maria, nowo narodzony Jeszua, pasterze, zastępy aniołów, starzec Symeon i prorokini Anna z pokolenia Asera, a także nauczyciele w świątyni. W tle datowania pojawiają się cesarz August i namiestnik Kwiryniusz. Miejsca: Betlejem (narodziny), pola pasterzy, Jerozolima i świątynia oraz Nazaret. Wydarzenia: spis ludności, narodziny, orędzie aniołów, obrzezanie i ofiarowanie w świątyni, proroctwa Symeona i Anny oraz Pascha dwunastolatka.
Główna myśl rozdziału
Obiecany Zbawiciel z rodu Dawida rodzi się w ubóstwie, a jego przyjście najpierw ogłoszone zostaje prostym pasterzom. Wierni Izraelici — Symeon i Anna — rozpoznają w nim zbawienie przygotowane dla całego ludu i światło dla pogan. Rodzice wypełniają Prawo Mojżesza co do joty, a sam Jeszua już jako dziecko zwraca się ku sprawom Ojca. Poprzednie zapowiedzi opisuje streszczenie Ewangelii Łukasza 1, a wystąpienie Jana — streszczenie Ewangelii Łukasza 3.
Zobacz też: Jeszua (Jezus) · Świątynia (Bejt haMikdasz) · Obrzezanie (brit mila) · Ewangelia Łukasza · Józef — znaczenie imienia · Maria — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Ewangelia Łukasza 1 · Ewangelia Łukasza — cała księga · Ewangelia Łukasza 3 →